(Vers. 16.) Eligitur et Iudas, non per imprudentiam, sed per providentiam. Quanta est veritas, quam nec adversarius minister infirmat! Quanta moralitas Domini, qui periclitari magis apud nos iudicium suum quam affectum maluit! Susceperat enim hominis fragilitatem; et ideo nec has partes recusavit infirmitatis humanae. Voluit deseri, voluit prodi, voluit ab apostolo suo tradi; ut tu a socio desertus, a socio proditus, moderate feras tuum errasse iudicium, perisse beneficium. (Vers. 17.) Et descendit, inquit, cum illis, et stetit in loco pede plano. .
TheoFonsAt the sources of the faith