Vita Consecrata

Magnum quidem munus ipsi vitae consecratae demandatur etiam sub lumine doctrinae Ecclesiae-communionis, quam impense Concilium Vaticanum II proposuit. Personae consecratae ut revera communionem experiantur spiritalitatemque exerceant^{194Cfr. Propositio 28.} impense rogantur, tamquam « testes et illius "communionis propositi" artifices quod in fastigio locatur historiae hominis secundum Deum ».^{195CONGREGATIONIS PRO RELIGIOSIS ET INSTITUTIS SAECULARIBUS Vita e missione dei religiosi nella Chiesa. I. Religiosi e promozione umana, II, 24, die 12 aug. 1980: Enchiridion Vaticanum 7, 455.} Ecclesiologiae communionis sensus, dum explicatur in communionis spiritalitatem, cogitandi, loquendi et agendi rationem promovet quae efficit ut Ecclesia altius latiusque adolescat. Etenim evenit « ut communionis ecclesialis vita signum mundo evadat et vis trahens, quae homines ducat ad credendum in Christum... Sic communio, dum se missioni aperit, ipsa fit missio », immo « cum communio communionem generet, ex sua ipsius natura communionem missionariam gignit ».^{196IOANNIS PAULI PP. II Christifideles Laici; 31-32.} In conditoribus conditricibusque vividus usque Ecclesiae sensus conspicitur, qui in eorum ecclesiali vita omnibus rationibus participanda et in sollicita Pastorum oboedientia manifestatur, nominatim Romano Pontifici. Hoc in amoris prospectu erga Sanctam Ecclesiam, quae est « columna et firmamentum veritatis »,^{1971 Tim. 3, 15.} optime intelleguntur Francisci Assisiensis in « Dominum Papam » devotio,^{198S. FRANCISCI ASSISIENSIS Regula bullata, I, 1.} Catharinae Senensis filialis sollertia in eum quem ipsa « dulcem Christum in terra » vocat,^{199S. CATHARINAE SENENSIS Epistulae, 109.171.196.} Ignatii Loyolensis apostolica obtemperantia eiusque « sentire cum Ecclesia »,^{200Cfr. S. IGNATII LOYOLENSIS Regulae « ad rectam sentiendi rationem inducendam de militanti Ecclesia », quas ille ponit sub finem voluminis Exercitia Spiritualia, praecipue Regula 13.} fidei festiva professio Teresiae a Iesu: « Ecclesiae sum filia ».^{201S. TERESIAE A IESU Dicta, n. 217.} Teresiae Lexoviensis quoque studium percipitur: « In Ecclesiae corde, matris meae, amor equidem ero... ».^{202S. TERESIAE A IESU INFANTE Manuscrits autobiographiques, B, 3 v.} Hae testificationes ecclesialem perfectam communionem plane patefaciunt, quam sancti et sanctae, conditores et conditrices, aetatibus condicionibusque occurrentibus inter se diversis ac saepe difficillimis, sunt experti. Ad exempla haec continenter se referre debent consecratae personae, ut distrahentes et disicientes motus arceant, qui hodiernis temporibus multum possunt. Huius communionis ecclesialis significantior pars est mentis cordisque adhaesio Episcoporum magisterio, quae fideliter cunctis personis consecratis est tenenda atque coram Dei populo perspicue testificanda iis cumprimis qui in theologica inquisitione tradendaque doctria, scriptis edendis, in catechesi atque instrumentis communicationis socialis adhibendis versantur.^{203Cfr. Propositio 30, A.} Cum praecipuum locum obtineant in Ecclesia personae consecratae, earum mens animusque magnum pro Dei populo pondus habent. Eorum apostolica opera efficacitatem depromit vimque ex eorum filialis amoris testificatione quae, in ambitu missionis propheticae omnium baptizatorum, per officia plerumque notatur peculiaris cum hierarchia cooperationis.^{204Cfr. IOANNIS PAULI PP. II Redemptionis Donum, 15.} Hoc modo suorum charismatum divitiis praecipuam operam ferunt, ut Ecclesia usque altius suam indolem compleat sacramenti « intimae cum Deo unionis totiusque generis humani unitatis ».^{205Cfr. Lumen Gentium, 1.}