Vita Consecrata

Ecquis non grato erga Spiritum animo de formarum consecratae vitae historicarum abundantia recordatur, quas Ipsemet excitavit quaeque adhuc in ecclesiali adsunt structura? Arboris instar praebentur multipliciter ramificatae,^{10Cfr. Lumen Gentium, 43.} quae in Evangelium radices agit copiosumque gignit Ecclesiae omni aetate proventum. Quam mirae divitiae! Exeunte Synodo Ipsi necesse censuimus extollere hoc constans in Ecclesiae historia elementum: fundatorum ac conditricum multitudinem, sanctorum sanctarumque qui ex radicali Evangelii condicione Christum delegerunt atque in fraterno ministerio praesertim pro pauperibus et derelictis.^{11Cfr. IOANNIS PAULI PP. II Allocutio exeunte IX Coetu Synodi Episcoporum habita, 3, die 29 oct. 1994: Insegnamenti di Giovanni Paolo II, XVII, 2 (1994) 572.} Hoc omnino in ministerio insigniter elucet quomodo ostendat consecrata vita indolem unicam mandati amoris, in coniunctione insolubili amoris tum Dei tum proximi. Perpetuam hanc Spiritus Sancti operam memoravit Synodus, qui saeculorum decursu thesaurus depromit ipsius observationis consiliorum evangelicorum per multiplices gratias, qua etiam via perpetuo in Ecclesia et orbe terrarum in tempore et spatio praesens reddit Christi mysterium.