Ergo Dominum illum qui simul divinitatis reverentiam, et pietatis gratiam suadere complexus est dicens: Diliges Dominum Deum tuum . . . . et diliges proximum tuum (Luc. X, 27); ita nunc mutatum esse opinabimur, ut abolere necessitudinum nomina, collidere pietatis affectus, charissimorum pignorum dissidia mandasse credamus? Et quomodo ipse est pax nostra, qui fecit utraque unum (Ephes. II, 14)? Quomodo ipse dicit: Pacem meam do vobis, pacem meam relinquo vobis (Ioan. XIV, 27), si parentes a filiis, filios a parentibus dissidio necessitudinis separaturus advenit? Quomodo Maledictus qui non honorat patrem (Deut. XXVII, 16), religiosus qui deserit? .
TheoFonsAd fontes fidei