Enarrationes in Psalmos

Sedisti super thronum, qui judicas aequitatem. Sive Filius Patri dicat, qui etiam illud dixit, Non haberes in me potestatem, nisi tibi datum fuisset desuper ^{20Joan. XIX, 11} , idipsum ad aequitatem Patris et ad occulta sua referens, quod judex hominum ad utilitatem hominum judicatus est: sive homo dicat Deo, Sedisti super thronum, qui judicas aequitatem, animam suam thronum ejus appellans, ut corpus sit fortasse terra, quae scabellum pedum ejus dicta est ^{21Isai. LXVI, 1}; Deus enim erat in Christo mundum reconcilians sibi ^{22II Cor. V, 19}: sive anima Ecclesiae jam perfecta et sine macula et ruga ^{23Ephes. V, 27}, digna scilicet occultis Filii, quia introduxit eam rex in cubiculum suum ^{24Cant. I, 3}, dicat sponso suo, Sedisti super thronum, qui judicas aequitatem, quia resurrexisti a mortuis, et ascendisti in coelum, et sedes ad dexteram Patris: quaelibet ergo harum sententia placeat, quo iste versus referatur, regulam fidei non excedit.