Enarrationes in Psalmos

[«vers.» 30.] Et vide quid sequatur: «Emittes spiritum tuum, et creabuntur.» Auferes spiritum eorum, emittes tuum: «auferes spiritum eorum,» non habebunt spiritum suum. Ergo deserti sunt? «Beati pauperes spiritu:» non sunt autem deserti, «quoniam ipsorum est regnum coelorum» ^{238Matth. V, 3} . Noluerunt habere spiritum suum, habebunt spiritum Dei. Hoc enim dixit martyribus futuris: «Cum vos ceperint et adduxerint,» «nolite cogitare quomodo aut quid loquamini: non enim vos estis qui loquimini, sed Spiritus Patris vestri qui loquitur in vobis» ^{239Id. X, 19, 20} . Nolite vobis tribuere fortitudinem. Si vestra est, inquit, et mea non est; duritia est, non fortitudo. «Auferes spiritum eorum, et deficient, et in pulverem suum convertentur: emittes spiritum tuum, et creabuntur. Ipsius enim sumus figmentum,» dixit Apostolus, «creati in operibus bonis» ^{240Ephes. II, 10} . A spiritu ejus accepimus gratiam, ut justitiae vivamus: quia ipse est qui justificat impium ^{241Rom. IV, 5} . «Auferes spiritum eorum, et deficient: emittes spiritum tuum, et creabuntur; et innovabis faciem terrae:» id est, novis hominibus, confitentibus se justificatos esse, non a se justos, ut gratia Dei sit in illis. Vide quales sint quibus innovata est facies terrae. Paulus dicit: «Plus omnibus illis laboravi.» Quid est, Paule? Attende si tu, si spiritus tuus. «Non ego,» inquit, «sed gratia Dei mecum» ^{242I Cor. XV, 10} .