[«vers.» 68.] «Suavis es, Domine;» vel, sicut plures habent, «Suavis es tu, Domine:» aliqui etiam, «Suavis es tu,» vel, «Bonus es tu;» sicut de hoc verbo superius tractavimus. «Et in tua suavitate doce me justificationes tuas.» Vere vult facere justificationes Dei, quando eas in ejus suavitate vult discere ab ipso cui dixit, «Suavis es tu, Domine.»
TheoFonsAux sources de la foi