[«vers. 6.] Auribus infige, Domine, orationem meam.» Magnus orantis affectus. «Auribus infige, Domine, orationem meam:» id est, non exeat de auribus tuis oratio mea, fige illam ibi in auribus tuis. Quomodo parturivit, ut figeret orationem suam in auribus Dei? Respondeat Deus, et dicat nobis: Vis figam orationem tuam in auribus meis? Fige in corde tuo legem meam. «Auribus infige, Domine, orationem meam; et intende voci orationis meae.»